Gespecialiseerd in Noord-Nederlandse kunst
Zowel gerenommeerde - als talentvolle jonge kunstenaars
Gevarieerde (verhuur)collectie met nadruk op figuratie
Naast schilderijen, tekeningen en grafiek omvat de
collectie ook sieraden en op bescheiden schaal sculpturen
Groene Ster
Jacob Taekema
22 november 2007 t/m 29 december 2007
Wasser, Wetter, Water
In deze tentoonstelling draait het om water; water in Zwitserland, Friesland en/of Nederland. Intiem water, soms kalm, soms onstuimig, soms zichzelf, soms de omgeving spiegelend. Gemeenschappelijk hebben deze wateren het transparante licht waaronder ze liggen; zelden onder een hard blauwe lucht meestal onder zilver en parelmoeren licht.  

Jacob C. Taekema’s schilderijen zijn uitgewerkte notities en herinneringen aan de meren en stromen die hij in het voorbijgaan heeft opgemerkt. In dat voorbijgaan viel hem de weidsheid en de hoeveelheid aan beweging in het landschap op. Thuis heeft hij deze herinneringen vastgelegd in getekend en geschilderd water.  

Het werk van Jacob C. Taekema vindt zijn inspiratie in de traditie van het verbeelden van het landschap. Een traditie die loopt van ­de romantiek via het symbolisme naar het expressionisme en de abstracte kunst. In deze lijn staat de afbeel­ding van de alledaag­se werke­lijkheid zelf niet centraal. De mens kleurt immers het beeld, voegt zijn eigen emoties toe en spreekt vervol­gens over het landschap, de boom, de mens als waren ze de dragers van deze emoties.  

Taekema schept geen landschappen in de zin van de herkenning. Uit een gevoel van sfeer, dat wordt bepaald door de wisselwerking tussen zijn stemming en het aan hem getoonde beeld, creëert hij landschappen of fragmenten uit het landschap. Soms zijn ze bijna puur abstract waarbij enkel de lijnen nog als herkenningspunten gelden. Soms met uitvergrote figuratieve elementen zoals delen van bomen, delen van een hoogspanningsmast, een stroombeweging van de rivier etc Zelden schildert hij het landschap in de stralende zon, vaker zijn deze wat zwaarmoedig, gehuld in flarden van mist en nevel, aan het oog onttrokken door smeltende sneeuw, alsof het eens zo levende landschap is toegedekt en er enkel nog maar een vermoeden van zijn bestaan als “voorbij” landschap is. Landschappen ‘waar je niet wilt en/of waar je niet kunt zijn’