Gespecialiseerd in Noord-Nederlandse kunst
Zowel gerenommeerde - als talentvolle jonge kunstenaars
Gevarieerde (verhuur)collectie met nadruk op figuratie
Naast schilderijen, tekeningen en grafiek omvat de
collectie ook sieraden en op bescheiden schaal sculpturen
Marije Bouman
Ronald Beyl & Marije Bouman
19 februari 2009 t/m 28 maart 2009
GrondTonen
De duo-expositie ‘GrondTonen’ is tot stand gekomen naar aanleiding van de eerdere samenwerking van beide kunstenaars aan de dichtbundel ‘Verlegen Land’. Voor deze eersteling van Ronald Beyl maakte Marije Bouman 4 linosnedes, die bij de luxe kunsteditie zijn gevoegd; 1 van deze 4 linosnedes is als illustratie opgenomen. 

De titel van deze expositie is meerledig op te vatten; ‘GrondTonen’ verwijst naar muziek, de klank, de trilling die het werk teweeg brengt in je innerlijk, maar ook naar ‘gronden’; de bodem voelen, verankeren, een grondlaag aanbrengen waarop vruchtbaar verder gewerkt kan worden. Daarnaast refereert het aan ‘tonen’; al wat het voorgaande teweeg brengt laten zien. 

Het beeldend werk dat beide kunstenaars in deze expositie tonen bestaat uit tekeningen en werken op doek. Daarmee houdt de overeenkomst in hun werk niet op. Voor beiden geldt dat het vastleggen van sfeer en gevoel een belangrijk uitgangspunt is. Kleur wordt niet of uiterst sober toegevoegd, het karakter van het materiaal waarmee gewerkt wordt is beeldbepalend. Gelukkig heeft ieder een zeer eigen handschrift, waardoor de kunstenaar achter de werken duidelijk herkenbaar blijft.

Bouman probeert in haar werk het onzichtbare zichtbaar te maken. De ziel van een landschap of de weerklank van haar eigen ziel die samensmelt met de omgeving is haar uitgangspunt. Immateriële grootheden als gevoel, verlangen, stilte en pijn spelen hierbij een belangrijke rol. Zij verbeeldt haar thematiek op ingetogen en poëtische wijze. De invloed van Chinese inktschilderingen is in haar werk aanwezig maar geïntegreerd in een persoonlijke beeldtaal. Het werk moet met aandacht bekeken worden om de sfeer op te nemen. Bij de beschouwer ontstaan zo beelden en betekenissen die bij zijn/haar referentiekader horen. Dat is een doelbewuste dialoog die met de beschouwer wordt gezocht.  

Ronald Beyl laat zich in zijn werk inspireren door het landschap en door het materiaal waarmee hij werkt. Zijn landschappen zijn voornamelijk leeg en vrij monochroom van kleur, waarbij het grijs in al zijn toonaarden de hoofdrol speelt. De zeer doorwerkte techniek geeft het werk veel verschillende strukturen; de huid van het werk is een wezenlijk onderdeel van het geheel. Deze landschappen, die de grens verkennen tussen figuratie en abstractie laten veel ruimte om te associeren en te fantaseren.