Gespecialiseerd in Noord-Nederlandse kunst
Zowel gerenommeerde - als talentvolle jonge kunstenaars
Gevarieerde (verhuur)collectie met nadruk op figuratie
Naast schilderijen, tekeningen en grafiek omvat de
collectie ook sieraden en op bescheiden schaal sculpturen
Han Reeder
Cobi Leentjes & Han Reeder
8 september 2010 t/m 9 oktober 2010
objecten & fotografie

In het werk van Han Reeder draait het om licht. Begrijpelijk dus dat fotografie een techniek is die hem na aan het hart ligt en ijs een materiaal waar hij maar moeilijk afstand van kan doen. Na zijn bekende serie “Bevroren Licht” met foto’s van flesvormen in ijs, speelt hij ongecompliceerd verder. Nu in speelse vormen van ijs en bevroren kinderballonnetjes. De grootste wanden van Galerie Artemisia worden door deze lichtvoetigheid in beslag genomen. In een aparte ruimte hangt een kleine selectie uit een ander fotografisch project waar Han Reeder nog steeds aan werkt : ”Nissen, vensters en beelden”; foto’s van  nissen in oude middeleeuwse kerken in Friesland en Groningen die leeg staan sinds de Talibaneske uitbartsting in onze eigen cultuurgeschiedenis. De leegheid en het spaarzaam binnenvallende licht is hem vaak uitdaging genoeg, maar voor deze foto’s is het aloude zeventiende eeuwse genre van het “stilleven” ook een inspiratiebron.

 

Cobi Leentjes debuteert met objecten van oude voetballen; de onderdelen, de vijfhoeken van versleten leer worden bewerkt, soms gekeerd, opnieuw samengevoegd en gecombineerd met andere kleine voorwerpen tot autonome beelden.

Met haar werk schaart ze zich onder de vele kunstenaars die werken met materiaal dat is opgebruikt / afgeschreven / afgedankt. Hoezeer ze een groeiende afvalberg ook betreurt, het is voor Cobi geen reactie op overconsumptie of verspilling. Voor haar geldt primair dat hergebruik van materiaal kan verrassen. Dat het ruim beschikbaar is, geeft ruimte tot experiment.

Ze zoekt naar schoonheid in materiaal dat nooit bedoeld is om mooi te zijn. Door een tweede leven te geven aan ‘onzichtbaar’, ‘onbeduidend’ materiaal is het alsof het materiaal, via de objecten, revanche neemt.

In Cobi’s objecten van oude voetballen krijgt ‘het revanche’ nemen een extra dimensie. Als de objecten door toeschouwers heel voorzichtig, of soms heel behoedzaam niet, worden aangeraakt, dan is dat een prachtig contrast met het trappen waaraan ze aanvankelijk zijn bezweken. Als de voetballen hun functie voor het spel hebben verloren, laten ze zich vervolgens niet gemakkelijk in een andere vorm krijgen. Om ze opnieuw tot leven te roepen is geduld en respect voor het materiaal vereist. Een dubbelslag voor de bal!